Czasowniki w portugalskim brazylijskim: prosta koniugacja (z tabelami)

Jakie są trzy grupy czasowników portugalskich?

Każdy czasownik portugalski w formie podstawowej (bezokolicznik) kończy się na jeden z trzech sposobów: -ar, -er lub -ir. Ta końcówka mówi ci, którego wzorca koniugacji się trzymać. Gdy znasz wzorzec, możesz koniugować setki czasowników portugalskich bez zapamiętywania każdego z osobna.

W Brazylii w znaczeniu „ty" prowadzi você zamiast tu. Usłyszysz też bez przerwy a gente („a ŻEN-czi"). Znaczy „my", ale przyjmuje tę samą końcówkę co ele/ela (on/ona). Więc a gente fala znaczy „my mówimy", zbudowane gramatycznie jak ele fala.

Oto trzy wzorcowe czasowniki, których użyjemy:

Zwróć uwagę na końcówki: fal-ar, com-er, abr-ir. Odrzuć je, a zostanie ci temat (fal-, com-, abr-). Do tego tematu dodajesz nowe końcówki. To cały sekret.

Jak koniugować regularne czasowniki -ar?

Grupa -ar jest zdecydowanie największa, więc ten wzorzec opłaca się najbardziej. Weź falar (mówić), odrzuć -ar i dodaj poniższe końcówki. Większość regularnych czasowników -ar zachowuje się dokładnie tak.

Chcesz powiedzieć „my" na luźny brazylijski sposób? Użyj a gente fala („a ŻEN-czi FA-la"). Jest wszędzie w mowie i przyjmuje końcówkę fala, a nie falamos.

Wymień temat i masz dowolny czasownik -ar. Trabalhar (pracować) staje się eu trabalho, você trabalha, nós trabalhamos. Te same końcówki, nowy temat. Właśnie odblokowałeś dziesiątki czasowników.

Jak koniugować regularne czasowniki -er i -ir?

Grupy -er i -ir są mniejsze i niemal identyczne. Ich końcówki różnią się tylko w formie nós. Oto comer (jeść):

Teraz abrir (otwierać). Przyjrzyj się uważnie: jedyna zmiana w stosunku do comer to comemos kontra abrimos.

Widzisz wzorzec? -er i -ir dzielą -o, -e, -e, -em i rozchodzą się tylko na -emos kontra -imos. Naucz się jednego, a niemal znasz drugi.

Jakie są kluczowe nieregularne czasowniki portugalskie?

Kilka czasowników nie chce trzymać się wzorców, a akurat to te, których będziesz używać najczęściej. Te cztery są obowiązkowe: ser i estar (oba „być"), ter (mieć) i ir (iść). Zapamiętaj je jako całe tabele.

ser („SER"), trwałe „być":

estar („es-TAR"), tymczasowe „być":

ter („TER"), mieć:

ir („IR"), iść:

Ser czy estar: którego „być" użyć?

Zarówno ser, jak i estar znaczą „być" i to potyka każdego początkującego. Prosta zasada: ser dotyczy tego, czym coś jest (trwałe cechy), a estar tego, jak coś jest w tej chwili (obecne stany).

Użyj ser do tożsamości, pochodzenia, zawodu i osobowości. Eu sou brasileiro („e-u so bra-zi-LEJ-ru") znaczy „jestem Brazylijczykiem" (mówi mężczyzna; kobieta mówi brasileira, „bra-zi-LEJ-ra"). To się jutro nie zmieni.

Użyj estar do nastrojów, miejsc i tymczasowych stanów. Eu estou cansado („e-u es-TO kan-SA-du") znaczy „jestem zmęczony" (kobieta mówi cansada, „kan-SA-da"). Po drzemce poczujesz się lepiej.

Szybki test: jeśli do polskiego zdania pasuje „w tej chwili", sięgnij po estar. W przeciwnym razie ser.

Których czasowników portugalskich nauczyć się najpierw?

Zacznij od czasowników, których naprawdę użyjesz pierwszego dnia. Cztery nieregularne powyżej plus te regularne czasowniki portugalskie pokrywają ogromną część prawdziwej rozmowy. Naucz się najpierw ich form eu i você w czasie teraźniejszym, a od razu zbudujesz podstawowe zdania.

Przydatne wyrażenie: eu gosto de café („e-u GOS-tu dżi ka-FE") znaczy „lubię kawę". Zwróć uwagę na de po gostar. W Brazylii gostar prawie zawsze łączy się z de.